Merupakan antara pantang larang terkenal di Sarawak
Merupakan Pantang Larang, Inilah Sebabnya Orang Tempatan Sarawak Tidak Memakan Daging Buaya. Jika anda warga tempatan Sarawak, anda mungkin tahu tentang pantang larang ini – kebanyakkan budaya di Sarawak mempunyai larangan makan daging buaya.
Jika anda berminat untuk mengetahui kisah di sebalik pantang larang ini, ini adalah penjelasan ringkas mengapa makan daging buaya diharamkan dan akibat memakannya yang dipercayai penduduk tempatan.
Kepercayaan masyarakat Iban
Orang tempatan Sarawak mempunyai pantang larang sejak sekian lama terhadap memakan daging buaya, terutamanya masyarakat Iban.
Pantang larang ini dipatuhi terutamanya oleh masyarakat Iban, yang juga merupakan peratusan terbesar penduduk Sarawak.
Sebab utama yang dipercayai menjadi punca masyarakat Iban tidak memakan daging buaya berpunca daripada legenda tentang seorang pahlawan bernama Bujang Senang. Menurut legenda, Bujang Senang ialah seorang pahlawan legenda bernama Simalungun.
Dalam legenda, Simalungun ialah seorang pahlawan yang mengamalkan ilmu kebal – tidak kira bagaimana musuhnya cuba mencederakannya, dia tidak boleh cedera parah. Dia mempunyai kelemahan tetapi dia merahsiakan kelemahan ini.
Ia dikatakan pada suatu hari, isterinya telah diculik oleh musuhnya. Apabila Simalungun datang untuk berhadapan dengan musuhnya yang menahan isterinya di tepi sungai, isterinya dibunuh musuhnya selepas dibebaskan untuk mencabar Simalungun.
Dalam kemarahan, Simalungun melancarkan serangan terhadap musuhnya. Semasa pertempuran itu, musuh-musuhnya menyedari bahawa senjata mereka mampu mencederakan Simalungun secara fizikal dan mereka membuat kesimpulan bahawa pantang larang Simalungun ialah jangan berdiri di dalam sungai.
Roh pendendam yang akan memburu musuhnya
Simalungun terbunuh dalam konflik tersebut dan mayatnya dibiarkan tenggelam di dalam sungai. Atas sebab yang tidak diketahui, dewa sungai membuat sumpahan ke atas Simalungun menjadi buaya. Ia dikatakan buaya Simalungun bertukar menjadi mempunyai belang putih di belakangnya.
Akibatnya, Bujang Senang menjadi dan dikatakan roh pendendam – dia akan memburu dan membunuh sesiapa sahaja yang berani memasuki sungai tempat dia tinggal. Ia juga dipercayai bahawa Bujang Senang bersumpah untuk membunuh sesiapa sahaja yang berketurunan musuh yang membunuh dia dan isterinya.
Masyarakat Iban percaya bahawa buaya boleh ‘menghidu’ dan ‘mengesan’ manusia yang telah memakan atau membunuh ‘kerabat’ mereka. Akibatnya, mereka percaya bahawa memakan daging buaya akan menimbulkan kemarahan semangat buaya dan membawa malang kepada mereka.
Pantang larang yang masih diamalkan sehingga hari ini
Pantang larang ini yang telah diwarisi turun temurun, masih biasa diamalkan sehingga kini walaupun zaman sudah moden. Ia juga berteori bahawa ia adalah cara untuk menunjukkan rasa hormat kepada buaya, yang merupakan makhluk yang dihormati dalam mitologi dan cerita rakyat Sarawak.
Pantang larang ini telah merebak ke masyarakat lain di Sarawak dan sejak itu, ramai orang di Sarawak enggan memakan daging buaya. Walaupun sebilangan orang telah pun membuang pantang larang ini dan mula memakan daging buaya, majoriti orang di Sarawak masih mematuhi pantang larang ini dan tidak mahu mengambil risiko sebarang ‘sumpahan’ menimpa mereka.
